محمد بن محمد بن أحمد القرشي ( ابن الاخوة ) ( مترجم : جعفر شعار )
163
آيين شهردارى ( فارسى )
افتد ، و شايسته است كه آرايشگر « 1 » سبك و خوشاندام و به كار خود آشنا باشد . و در روز نوبت خود چيزهايى از قبيل پياز و سير و گندنا ( تره ) نخورد ، زيرا مردم از بوى آنها متأذى مىشوند ، و موى بچه را جز به اجازهء ولى او و نيز موى برده را جز به اجازهء صاحبش نسترد و موى عذار امرد و ريش مخنث را نتراشد . بر محتسب است كه هر زمان گرمابه را بازرسى و امور مذكور را مراقبت كند و اگر كسى شرم خود را نپوشاند تعزيرش كند ، زيرا حرام است و رسول خدا نگرنده و بازگذارنده را لعن كرده است . و زنان در اين مورد از مردان حريصترند و به سبب رفاه و تنعم و سرمستى مرتكب اعمالى ناروا مىشوند و چون كسى آنان را منع نمىكند اين اعمال در همه جا رواج مىيابد ، چنان كه هماكنون جامههايى مىپوشند كه به عقل شيطان هم نمىرسد و به منظور شهرت و خودنمايى است نه پوشش ، از جمله عصابههايى « 2 » به سان كوهان شتر به سر مىبندند و به مردم آشكار مىكنند . بر محتسب است كه اگر بتواند ايشان را از اين كار بازدارد و پند دهد و از كيفر خدا بيم دهد و اگر نتواند نهى از منكر بر او واجب نيست . بعضى از دلاكان ران و پايين ناف مشترى را مىگشايند تا بدانجا كيسه كشند ، و گاهى دست را به زير لنگ مىبرند . اين كار نارواست ، زيرا مس شرم ديگران مانند نگريستن آن حرام است .
--> ( 1 ) - متن : مزين به كسر و تشديد ياء . ( 2 ) - عصابه به معنى سربند و پارچهاى كه بر پيشانى مىبندند .